Nog een week...
Theater EA 03 mei. 2009

---

Vandaag is de laatste dag van mijn weekend.

Het is 3 mei.

Een paar dagen geleden heeft iemand zich met een kleine auto in een gedenkteken geboord;  Martin Bril is begraven; de Dag van de Arbeid is in Nederland wederom niet gevierd, de Mexicaanse Griep zijn we niet zo heel erg bang voor; de stad Amsterdam maakt zich op voor de kranslegging bij het monument op de Dam en Sparta wint met 4-0 van Ajax.

OK dan..

Waar ben ik mee bezig?
Aap gaat over 10 dagen in première. Dat betekent dat ik al een tijd met Kafka bezig ben. Best aangrijpend.
Een stukje uit de repetitieweken:

 “Die fixatie op het walgelijke, de schaamte. Ik word er niet goed van. Enorme drang om zichzelf te vernietigen, schreef ontzettend veel over hoe hij gedood zou worden. Gedetailleerd. Dat vreselijke gedoe met die vader. Vader. De zoon die zich constant schuldig voelt en alles slikt en slikt.”

In de afgelopen weken heb ik (onder de vaderlijke begeleiding van regisseur Tarkan Köroglu) wel van alles gedaan.

Waar zal ik beginnen?

Bij de eerste bijeenkomst op 16 maart?
Of is dat alweer te lang geleden?
Bij de eerste keer dat ik de bewerkte tekst van Verslag voor een Akademie uit mijn hoofd probeerde te leren?
De toespraken van allerlei wereldfiguren die doorgespit werden om door geïnspireerd te raken?
Of misschien is dit een goed beginpunt:
De eerste repetities in een geïmproviseerd decor, in een geïmproviseerd kostuum?

Laat ik gewoon beginnen waar ik nu ben.
Op de vooravond van de montageweek. Ja, dat lijkt me het beste.

Deze week staat me het volgende te wachten:

Een decor dat voor mij tot nu toe alleen nog in maquette-vorm bestond.
Het wennen aan mijn kostuum.
De aap van Kafka.

Tot snel,
Sadettin

door: Theater EA