De beste kennis
Johnny de Theaterhater 01 nov. 2004

---

Als full-time theaterhater kom ik geregeld in theaters in heel Nederland. De afgelopen jaren heb ik dus heel wat zalen van binnen gezien.

Omdat de voorstellingen mij niet kunnen boeien heb ik een tijddodende remedie gevonden voor de altijd op de loer liggende slaap. Ik dood de tijd door mijn medebezoekers te observeren. En ik kan na jaren van rondstaren met zekerheid zeggen dat er in iedere zaal wel een paar zitten: de vissers zonder hengels, de vogelspotters zonder verrekijkers, de onbewogen liefhebber. Ik heb het over de theaterfreaks. Deze groep van enkele honderden, voornamelijk oud-theaterwetenschappers, kom je overal tegen. Hoe verschillend deze mensen ook lijken er zijn altijd een paar zaken waar je ze aan kunt herkennen. Hierbij acht kenmerkende eigenschappen van deze decorstukken.

1-Tien minuten voor de voorstelling begint zitten zij nog alleen in het theatercafé met twee lege en een halfvol glas bier (liefst van hoger promillage).

2-Zij lezen de laatste uitkrant, uitladder of cultuurbijlage, al weten zij al lang wat er in te vinden is.

3-Drie minuten voor aanvang komt de kennis binnen die zich heeft laten overhalen om toch ook eens een voorstelling mee te pikken.

4-Bij het binnenkomen van de zaal loopt hij direct naar een bepaalde plaats (net iets links van het midden. Als deze plaats bezet blijkt overvalt hem een lichte vorm van paniek. Na enkele zware zuchten zal hij zich zo dicht mogelijk in de buurt van deze magische plek zetten.

5-Gedurende de voorstelling blijven zij geheel onbewogen, behalve als er gerefereerd wordt naar een andere voorstelling of een bekend persoon uit de theaterwereld. Dit lokt een reactie uit die meestal enkel door een greep in het kruis wordt opgewekt; Een harde lach, een stikkend geluid of een heftige beweging.

6-Applaus geven zij wel maar een staande ovatie of encores laten zij aan anderen over.

7-Na de voorstelling zijn zij weer in het theatercafé te vinden. Hier bewegen zij zich van tafel naar tafel zonder dat zij ergens aanschuiven.

8-En als het café dichtgaat dan besluiten ook zij hun fiets te pakken om weer een tegenvallende theaterdag af te sluiten.

Ach, het zijn geen kwade mensen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat een paar van mijn beste kennissen theaterfreaks zijn, al is het omdat zij de enige kennissen zijn die iedere drie weken contact zoeken om even een gezellig avondje uit te gaan, naar een unieke voorstelling, die toch altijd weer net niet zo goed is als de vorige voorstelling van dit gezelschap.

 

door: Johnny de Theaterhater