Het platte Nederland
Johnny de Theaterhater 09 okt. 2005 Het Nederlandse cultuurlandschap lijkt veel op de rest van Nederland. Het is vooral plat en massaal. Naast de dominante platte cultuur heb je de gecultiveerde wateren die het gewone volk vakkundig weet te omzeilen. Al dit woelige cultuurvocht is netjes ingedamd en in banen geleid met duidelijke afscheidingen tussen de hoogtes. De verschillende kunstdisciplines hebben daarbinnen hun eigen helden, locaties en achterban. Muziek, literatuur, dans en toneel: ieder vaart in zijn eigen straatje en ieder dient dat hoger doel “De almachtige KUNST”. Maar als iets van deze tijd is, is het wel de aanhoudende vloed van pogingen om een ontzuiling in de kunsten te forceren. Een dansvoorstelling met acteur Jack Wouterse, poëten die tegen Popartiesten vechten in een ring en een Isabella’s Kamer waar dans, toneel en muziektheater samen een voorstelling vormen. Maar de dapperste poging om de toppen van de hoge kunsten bijeen te brengen is dit jaar wel het pleinmuseum geweest dat langs Nederlandse pleinen toerde. Dit openluchttheater bracht onder de noemer Museum verschillende disciplines en artiesten met elkaar en de gewone sterveling in contact. Op de laatste avond, donderdag 22 september was de ultieme cultuurorgie waar alle onderdelen achter elkaar te bewonderen waren op het Museumplein in Amsterdam. Mijn meisje was eerder van haar werk vertrokken en ik had de middag gebruikt om mij goed in te lezen, om deze gratis parel optimaal te ervaren. Helaas, op deze avond werd geen cultuurzuil geslecht! De bezoekers waren allemaal culturele grootverbruikers. De projecten waren verhaalloos en de teksten waren pretentieus. Gelukkig wisten gratis wijn, brood en geitenkaas mijn aandacht vast te houden waardoor ik het vier uur durende programma uit kon zitten. Mijn dame taaide al na het eerste uur af met een groot vraagteken boven haar hoofd. Ik, als kind van de hoge kunsten, kon mij nog in zekere mate inleven in membraanprojecties, mensen in de mist en reuzenpanda’s die het cultuurgoed van de musea beschermen. De ambitie om de hoge cultuur naar het volk te brengen leek met dit project geenszins gelukt. Van ontzuiling was al helemaal geen sprake sinds de kunstenaars zich zo netjes aan hun leest hadden gehouden. De grootste teleurstelling moest toen echter nog komen.
door: Johnny de Theaterhater Meer columns door 'Johnny de Theaterhater' 31-03-2008 Johnny de Theaterhater maakt ook een film! 04-03-2008 Johnny de Theaterhater doet een dansje 07-01-2008 Kindertheater 07-08-2007 Met Uitsterven bedreigd 04-07-2007 Artistiek Verantwoord 08-11-2006 Als dit beschaving is 23-10-2006 De uitdijende groep 11-01-2006 Cabaret is een lachertje 06-11-2005 Mijn kantoorvrouw 26-10-2005 Cultureel fundamentalisme 09-10-2005 Het platte Nederland 02-09-2005 Op zoek voor mijn zoon 27-07-2005 Na iets zoets komt iets zuurs 19-07-2005 De juiste toon! 26-06-2005 Onderin de duinpannen 06-06-2005 Johnny blikt vooruit 10-05-2005 Het gras is altijd groener in het park 10-04-2005 Het culturele tarief 05-04-2005 De schuld-schuif-cultuurwereld 03-04-2005 Waar doen ze het voor? 05-03-2005 Achter de Coulissen 10-02-2005 Mijn top tien 01-01-2005 Alweer aan het werk 01-12-2004 De arme cultuursector 01-11-2004 De beste kennis 01-10-2004 De Taxirit 01-10-2004 Modderworstelen |