Kindertheater
Johnny de Theaterhater 07 jan. 2008

---

Er bestaat prachtig kindertheater. Kindertheater waar een volwassen theaterhater een brok van in de keel krijgt, kindertheater dat de kleinsten onbezorgd laat schateren en kindertheater dat vooral leuk is omdat papa en mama bij de randactiviteiten gratis rosé krijgen.

Helaas bestaat er nog veel meer wanstaltig kindertheater. Goed voor levenslange trauma’s van ondergetekende zijn onder andere:
- 40+ dames met twee staartjes, rimpels en een legging die zo strak zit dat ‘ie delen onthult waar je als vierjarige nog niet aan toe bent. Nee, een kleuter trapt er echt niet in. Zijn vader ook niet, zelfs niet als er rosé is.
- Stoppelige oude mannen die kinderzwembadtheater maken in een speedo-slip. Het bestaat echt.
- Clowns die een stemmetje opzetten en hun kin verbergen in hun nek. Nee, ook niet leuk als cliniclown.
- Theater waarin acteurs (met twee staartjes) de kinderen schattige uitspraken proberen te ontlokken op toneel. Als het kind gaan huilen is de taak volbracht want er zit er altijd eentje tussen die een deeltijdstudie pedagogiek doet. En het staat zo lief op foto’s.

Dames en heren theatermakers, neem dit ter harte: kinderen zijn niet achterlijk. Ze vinden het net zo belachelijk als u, die twee staartjes. Met als verschil dat ze er niet om kunnen lachen omdat u denkt dat ze achterlijk zijn. Kinderen kunnen heus serieus genomen worden: als een kind geen zin heeft om heel hard ‘poep’ te roepen hoeft u dat niet vijf minuten te demonstreren, bijvoorbeeld. Kinderen verstaan u overigens ook als u geen stemmetje opzet en niet naar koffie en sigaretten ruikt. En ja, het is heel schattig, zo’n parelend traantje over een bleek of bruin wangetje, maar hoe zou u het vinden jankend in een schouwburg te staan? En dat dan iedereen vertederde geluidjes maakt? En dat u daarna jankend op het weblog van uw ouders de wereld ingeknald wordt?
Lieve mensen, het kan wél goed. Laat dat aan de professionals over. Als u na vier jaar nog steeds niet verder komt met uw act dan een half gevuld buurthuis in Tuitjenhoorn, sla een andere weg in. Ansichtkaarten maken bijvoorbeeld. of spirituele boeken schrijven.
Als u maar uit de buurt van opgroeiend Nederland blijft.

door: Johnny de Theaterhater