Interview met Peter Pluymaekers
Een gesprek met Peter Pluymaekers door Annemarijn Kalfsterman 03 jan. 2007

---

Peter Pluymaekers / regisseur van de voorstelling MC Shake en tevens oprichter van ZEP

“ZEP wil toegankelijk, low culture, high level theater maken, kritisch gedurfd en eigentijds. ZEP spiegelt, ZEP traceert, ZEP reflecteert en becommentarieert actuele, maatschappelijke fenomenen en tendensen. ZEP richt zich op een jong van geest publiek”

Dit zijn de eerste regels die op de website van gezelschap ZEP te lezen zijn en geven precies weer wat Peter Pluymaekers met zijn voorstellingen wil bereiken. Zoals aangegeven in bovenstaande tekst maakt ZEP theater voor een ‘jong van geest’-publiek, dat wil zeggen niet per se voor jongeren alleen, maar eigenlijk voor iedereen die zich jong van geest voelt.
Want het is belangrijk dat je je kunt verplaatsen in een andere belevingswereld, zoals in dit geval in die van de rapwereld. Zo wordt deze wereld, waarin de blingbling, stoere praat en seks overheersen en die zich vooral op de jongerencultuur toespitst, toegankelijker.

Van The Bomb-itty of Errors naar MC Shake
MC Shake is in de Verenigde Staten ontstaan, toen vier jongens van de toneelschool aan New York University voor een project met Shakespeare’s Comedy of Errors aan de slag gingen. Zij hebben het stuk in een hedendaags jasje gestoken door de teksten op een beat te zetten. Dit sloeg zo aan dat ze er onder andere mee naar het theaterfestival in Edinburgh zijn gegaan om het daar te spelen.
Mtv heeft het opgepikt en wilde dat de jongens sketches gingen doen voor televisie. Met “The Bomb-itty of Errors”, zoals de titel van hun voorstelling luidde hebben de vier een gigantisch succes te pakken.
Toen Peter hierover las, dacht hij; ‘Dit is iets voor ZEP’ en besloot er werk van te maken. Hij kocht de rechten van het script en kwam voor de vertaling al snel terecht bij DEF P, geestelijk vader van de Osdorp Posse. Hij zit al twintig jaar in het vak, dus voor hem was het een klus die op zijn lijf geschreven was.

Shakespeare in een nieuw jasje
De tekst wordt voor de helft op beat gerapt. Een geheel nieuwe stijl, waar ook de acteurs aan hebben moeten wennen. Normaal moet je tijdens het repeteren van een voorstelling als acteur alleen de tekst uit je hoofd leren, terwijl het bij MC Shake heel belangrijk is dat de tekst op de juiste tel wordt gespit.
De acteurs uit “The Bomb-itty of Errors”, zijn slechts met z’n vieren. Peter heeft ervoor gekozen twee vrouwen toe te voegen, omdat het volgens hem anders meer een verkleedshow zou zijn en de tekst minder aankomt bij het publiek.
Dat zou zonde zijn, want Shakespeare’s tekst, is nog steeds actueel.
De acteurs zijn met behulp van Kemna Casting bij elkaar gezocht en dat was een behoorlijke klus. Omdat de acteurs het stuk dragen, is het belangrijk dat ze goed bij elkaar passen. Als de fundering niet goed is stort een gebouw in elkaar, volgens Peter. Roosmarijn Luyten heeft de Amsterdamse Academie voor Kleinkunst voltooid en is actief met haar muziektheatergroep Five Easy Pieces. Zij beheerst naast zang en spel ook dans volledig en dat komt in MC Shake heel goed van pas. Elke beweging is perfect getimed en valt samen met de rap.
Raymi Sambo (All Stars), Sergio IJssel en Dionisio Matias, komen alledrie van de toneelschool in Utrecht. Een opleiding waar aan de hand van een fysieke spelmethode gewerkt wordt. Leona Philippo (Aida, Phileine zegt sorry) heeft voornamelijk een zangachtergrond, maar ook zij is gewend om behalve mimiek haar hele lichaam in te zetten op het toneel. Mads Wittermans ( Fort Alpha, Van God Los, Doodeind ) is erg goed in prettig gestoord spelen en dat laat hij in de voorstelling dan ook volop zien. Peter vond het voor zijn Nederlandse versie belangrijk dat het rappen niet zou overheersen, zoals dat in de Amerikaanse versie wel het geval is, omdat het anders te veel rap en te weinig spel zou worden en dat is iets te veel van het goede volgens Peter, want het is immers een theatervoorstelling en geen rapshow!

Van NYC naar Amsterdam
Om de voorstelling wat meer op Nederland te betrekken, heeft Peter een aantal elementen in gestopt die typerend zijn voor Nederland.
Raymi draagt als een van zijn personages een kettingslot in plaats van een ‘echte’ gouden ketting.
Ook de bonuskaart wordt in de voorstelling betrokken en Idols komt terug. Een personage dat door Raymi Sambo wordt gespeeld, is in de Amerikaanse versie een New Yorkse jood. Peter heeft hem een Duits accent gegeven, joodse haarlokken en omdat Raymi van Surinaamse afkomst is geeft dit een grappig effect.
Om de voorstelling ook buiten het theater te laten spreken geven de acteurs uit
MC Shake rapworkshops op scholen onder het mom van MC Shake in de wijk. Shakespeare in rapvorm, daar moet je bij zijn!