Katinka op de "Skype"
Een gesprek met Katinka Polderman door  11 nov. 2009

---

Katinka Polderman, is echt iemand van het hier en nu. Deze cabaretière is met haar nieuwe voorstelling Polderman kachelt door in vrijwel heel Nederland te zien tot mei 2010. Ikhouvantheater.nl had sprak haar via Skype. Door Karel-Oscar van Hengel

Wanneer ben je precies begonnen met het maken van theater?
Op de middelbare school schreef ik al liedjes, dat bleek cabaret te zijn. Met drie vriendinnen vormde ik Willem Alexander's Harem, daarmee zongen we die liedjes en later kwamen er dialogen tussen de liedjes. Dat was dus al een beetje theater, al speelden we vooral in kroegen en op poppodia
Na de Havo ben ik naar de Cabaretacademie gegaan
Dus toen werd het meer cabaret en solo.

Ben je later nog met die drie vriendinnen verder gegaan of hield dat na school op?
We hebben nog wel een paar optredens gedaan, maar vooral logistiek en planmatig was dat niet te doen, we studeerden allemaal in een andere stad.

Als je kijkt naar de voorstellingen/ optreden in de kroegen, zijn dat de fundamenten geweest voor de voorstellingen die je nu maakt of enkel een begin waarop je verder bent gegaan?
Nou, als je net begint met theater/ cabaret of zoals ik die liedjes, kan je niet zomaar in een theater terecht. Dan zal je het moeten hebben van kroegen en open podia. Dus dat ik daar optrad was niet echt een keuze, meer noodzaak. Het is wel een goede test of wat je maakt de moeite waard is. Als het dat is, is de kroeg stil. Dus het heeft eigenlijk niet zo veel te maken met wat ik nu maak of doe denk ik.
't Is meer een logische eerste stap in een carrière.

Ben jij een carrièreplanner of meer take it the way it comes?
Ik ben niet echt een planner. Ik wist wel altijd dat ik cabaretière wilde worden, maar ik heb nooit een plan opgezet van 'ik ga eerst die school doen, dan doe ik een cursus dit om mezelf daarin te ontwikkelen, dan doe ik die school en in 2005 win ik het Leids'. 't Is niet dat ik me volledig laat leiden door wat er op mijn pad komt, maar een stap voor stap planner ben ik nou ook weer niet
Ik kan alleen maar plannen wat ik leuk vind om te leren of te doen.

Heb je naast je studie nog andere workshops, cursussen gedaan?
Nee. Ik heb vorig jaar 1 gitaarles gehad, dat moet ik nog steeds oppakken. Maar verder helemaal niks.

Je bent met gitaar autodidact?
Ja. Ik speel nu meer dan tien jaar gitaar. Dat had zo veel beter kunnen zijn als ik geen autodidact was...

Soms pakt het zo beter uit, het publiek vindt het leuk anders komen ze natuurlijk niet, om nog even op het plannen terug te komen, wat zijn de doelen het komende jaar?
Ja, dat is waar. Maar ik geloof toch dat het publiek eerder voor de teksten komt dan voor mijn gitaarvirtuositeit. Mijn doelen....

Iets dat je graag wilt doen, een plek waar je wilt spelen?
Ik vind dat het wel lekker gaat. Ik wil me ontwikkelen in spel, schrijven, gitaarspel. En dat er maar veel publiek mag komen dat ervan geniet. Maar ik heb niet van die doelen als 'Ik wil in Carré staan'.
In die zin zie ik wel wat er op mijn pad komt.
Die tekeningen, dat vind ik leuk om mee bezig te zijn, daar wil ik iets mee. Of misschien ooit eens iets voor TV, als het een leuk concept is.

Niet een Carnagie hall die lonkt?
Nee... de Kleine Komedie vind ik voldoende nu.

Ik gooi nog even een standaard vraag erin, zijn er artiesten die je op het moment goed?
Dan het standaardantwoord: Kees Torn, Maarten van Roozendaal, Theo Nijland, Jeroen van Merwijk, Theo Maassen

Hoe ziet je week er nu eigenlijk uit met et spelen, heen en weer racen, rare vragen van theatersites beantwoorden.
Meestal speel ik op donderdag, vrijdag en zaterdag. Zondag, maandag, dinsdag en woensdag schrijf ik of teken ik, of ik maak muziek of ga op familiebezoek in Zeeland. 's Avonds de kroeg of naar de man waarmee ik alles doe maar niks heb.

De man in je leven is niet de man in je leven?
Ja. We hebben niks. Al meer dan een jaar. Haha. Wat dat betreft zitten er wel wat autobiografische elementen in mijn voorstelling.

Al meer dan een jaar niets.. jeetje wordt dat niet tijd voor een feestje.
Ja, een soort jubileum om te vieren dat we het zo lang volhouden om niks te hebben

Voel je nu aan alle activiteiten dat je echt enorme stappen maakt naar groot succes?
Ik heb geen idee. Vroeger op school ook altijd zo dat iedereen al wist dat twee klasgenoten het stiekem met elkaar deden en dat ik daar pas na een half jaar achter kwam. En blijkbaar was ik de gedoodverfde winnaar van het Leids, had ik ook niet in de gaten. Dus als ik een grote word en als dat nu al in de lucht hangt heb ik het niet in de gaten.
Het gaat natuurlijk wel heel goed met mijn carrière, maar aan de andere kant hoef ik maar 1 slecht of matig programma te maken en ik kan weer van voor af aan beginnen.
Succes is tamelijk kwetsbaar, dus ik kijk vooral naar hoe het nu gaat en nu gaat het wel ontzettend goed ja. Maar het is moeilijk inschatten hoe 'groot', 'goed' of eventueel 'bekend' je bent als je het zelf bent.
Als het over jezelf gaat, bedoel ik daarmee.

Je houdt van het hier en het nu, staat er vanavond nog iets speciaals op het programma?
Misschien dat ik vanavond niet naar de kroeg ga. Dat is wel speciaal.