Cadavre Exquis (English spoken with Dutch supertitles)
Bambie 15 Lidion Zierikzee Bambie 15Bambie / 26 mrt. 2011 Gezien in: Theater De Lieve Vrouw Mimetheatergroep Bambie heeft zijn 15e voorstelling, Bambie 15. Met Bambie Treize veroverde het tweetal Jochem Stavenuiter en Paul van der Laan mijn theaterhart. Met een prachtig decor, hilarische en ontroerende scènes en het minimaal maar geniaal inzetten van tekst zorgde ervoor dat Bambie Treize smullen was om naar te kijken. Bambie 14 had wederom geniale vondsten, was lekker absurd maar miste een duidelijke lijn dan wel duidelijke regiekeuzes. Kan Bambie 15 terug naar de kwaliteit van Bambie Treize?
Bambie 15 gaat over stelen. Over stelen van jezelf en van de ander. Over het gras dat aan de overkant veel groener lijkt maar van dichtbij flink tegenvalt. Over willen hebben wat de buurman heeft. Maar wat als je per ongeluk het leven van een ander steelt of je stoel onder je kont wordt weggetrokken? Hoe zeker ben jij nog van dat wat ooit aan jou toebehoorde?
Met een interessant beginbeeld start de strijd om ‘willen hebben’. Onder de regie van Stavenuiter, die voor het eerst regisseert bij Bambie, worden cadeaus uitgedeeld aan de jarige. Er wordt ter verandering in deze Bambie meer tekst gebruikt, maar de goede teksten en de tekstbehandeling van de acteurs maakt de start van de eerste scene een feestje. De drang van de mens om ‘ te hebben’ weten te acteurs herkenbaar en pijnlijk te brengen. Het uitdelen van cadeaus mondt uit in een gevecht waar van de ene naar de andere kant wordt gesleept en gegooid met alles wat aanwezig is. Er worden matrassen, buurmannen, kledingstukken en wasmanden van huis naar huis gesleept. Geen net pak, vriendelijke glimlach of de onschuld van de clown houdt deze strijd tegen. Daarmee gaat Stavenuiter in op de huidige thematiek van het internet. Wat is nog van jou en waar heb je recht op?
Met wederom een goed decor en prachtige beeldende vondsten is Bambie 15 op momenten mooi om naar te kijken. Waar in Bambie 14 de verhaallijn niet duidelijk was, is hier de verhaallijn vanaf moment één duidelijk en wordt deze helaas weinig tot niet uitgewerkt. Er vindt zowel in de algemene verhaallijn als in de scènes weinig ontwikkeling plaats. Veel scènes hebben een lange opbouw en werken niet naar een hoogtepunt toe of eindigen in een chaotische setting waarin te lang hetzelfde gebeurt. De verhaallijn biedt weinig inspiratie en de bizarre toevoeging in de tweede helft geeft naar mijn mening niet de diepgang die het stuk nodig heeft.
Het is duidelijk dat Stavenuiter met Bambie 15 nieuwe stijlen opzoekt, meer speelt met teksten en aan het onderzoeken is op de vloer. Helaas zijn de teksten vaak overbodig en lijkt het alsof de spelers nog steeds zoekende zijn. Zonde, want er zit duidelijk veel potentie in het thema, de acteurs en de setting. Stavenuiter heeft duidelijk wat anders geprobeerd en daar heb je lef voor nodig. Daarnaast is zowel het beginbeeld als het eindbeeld geniaal. De eindscène is prachtig in beeld, muzikale begeleiding en spel en daar knalt Bambie zoals Bambie knalde in Bambie Treize.
