Cadavre Exquis (English spoken with Dutch supertitles)
Absurditeit en hilariteit in Bij het kanaal naar links Lidion Zierikzee Bij het kanaal naar linksDe Mexicaanse Hond / 08 sep. 2011 Gezien in: Stadsschouwburg Bij het kanaal naar links is een door Alex van Warmerdam zelf geschreven en geregisseerd stuk over de vete tussen twee families. Geïnspireerd door zijn vaste spelers Pierre Bokma, Annet Malherbe en Aat Ceelen schreef hij de personages. De drie topacteurs worden op de vloer bijgestaan door de jonge actrice Eva van de Wijdeven en acteurs van het Belgisch theatergezelschap Olympique Dramatique. Deze laatstgenoemde groep staat bekend om zijn fysieke, brutale speelstijl. Een speelstijl die een prachtige combinatie vormt met de absurde, droge humor van Van Warmerdam.
De twee vaders van beide gezinnen hebben een eeuwenoude vete van vader op vader overgenomen. De verlangens van andere gezinsleden liggen diep maar de haat van deze mannen nog dieper. Echter, het zijn de twee laatste blanke gezinnen op aarde…Het ene gezin heeft een zoon, de ander een dochter. Er is maar één oplossing, maar hoe menselijk is dit? Met een droog, humoristisch en absurd stuk stelt Van Warmerdam grote thema’s aan de kaak. Racisme, eerwraak en afpersing behandelen deze mensen als dagelijkse kost maar waar begint het pijn te doen? Is het op te lossen met een pilletje of met het wegdromen naar een beter leven?
Hoe zwaar de thema’s ook zijn, zo licht voelt het stuk aan. Op de meest clowneske en gekke wijze maken wij kennis met absurde personages. Malherbe weet zoals altijd magnifiek de stijl van Van Warmerdam neer te zetten en ook de Vlaamse acteurs zetten een goed staaltje acteerwerk neer. Ze weten het zo goed te spelen dat zelfs de twijfels van hen, het publiek doen twijfelen. De teksten gaan van de ene absurditeit in de andere en Van Warmerdam speelt met het publiek alsof het een lieve lust is. Bij het kanaal naar links zit vol poëtische tegenover droge, rauwe teksten. Van Warmerdam weet je zo als kijker continu op het verkeerde been te zetten. Daarnaast speelt hij, zoals we van hem gewend zijn, met het oog van de kijker. Je voelt je meerdere malen goed betrapt. Jammer dat hij toch gaat voor de platheid en het perse tonen van het naakt. Dit staat lijnrecht tegenover de sfeer en het personage die hij neerzet. Te gemakkelijk en te goedkoop. Eva van de Wijdeven heeft duidelijk moeite met de teksten van Van Warmerdam. Zo blijkt maar weer, het is niet eenvoudig om de humor en teksten van deze regisseur goed op het toneel te zetten.
Met een absurd maar prachtig slot, is Het Kanaal naar Links niet alleen goed voor een verbreding van je blikveld maar ook voor het aantippen van zware thema’s op humoristische wijze. Van Warmerdam laat niets vernieuwends zien maar weet wel een prachtige voorstelling neer te zetten. Met ijzersterke verhoudingen tussen lullige personages en absurde theatrale beelden is deze voorstelling een heerlijke toetje na een week Nederlands Theater Festival.
