Cadavre Exquis (English spoken with Dutch supertitles)
Nog flink wat sleutelen!! Lidion Zierikzee Oud VuilHummelinck Stuurman / 04 dec. 2006 Gezien in: Leidse Schouwburg
Als ik in de schouwburg kom, lees ik dat Oud Vuil een productie is van Hummelincktheater bureau. De vorige keer dat ik een productie van dit bureau zag, Uit Liefde, was ik niet erg enthousiast. Ik ben benieuwd of het deze keer beter is. Als ik binnen kom zie ik een groot wit gordijn op de achtergrond, een witte bank en een wit vloerkleed. Wanneer het stuk begint wordt er een vrolijk muziekje opgezet en wacht ik vol spanning af.
Het stuk gaat over Mies en Alfred, een gepensioneerd stel dat net in een nieuw dorp is komen wonen. Ze maken kennis met een aparte buurvrouw met een zeer vreemde zoon, met de dokter en helaas voor hun ook met een zwerver. Door omstandigheden zitten zij op een gegeven moment met de zwerver opgescheept en weten ze niet meer hoe ze van hem af moeten komen. Het is een beetje een licht verhaal. Niet realistisch genoeg.
Tijdens de gehele voorstellingen gebeuren er meerdere handelingen die naar mijn mening niet realistisch zijn. Alle gasten lopen gewoon naar binnen in het huis en gedragen zich alsof ze thuis zijn. De buurjongen haalt een banaan uit de keuken en de dokter loopt zo naar boven. Het ene moment lijkt een acteur nog nuchter maar blijkt één minuut later eigenlijk hartstikke dronken te zijn. Overigens werd het dronken spelen van de buurvrouw wel hilarisch en goed gedaan. Vaak zijn de reacties van de personages ook helemaal niet logisch. Wanneer er iemand sterft, schrikken alle personages of net te vroeg, of te laat of heel verwacht. Niemand gaat ook kijken of hij wel werkelijk dood is. Er zit ook continu hetzelfde ritme in de voorstelling wat het ontzettend voorspelbaar maakt. Ook staan de acteurs een aantal malen voor elkaar, met de rug naar het publiek toe en maken ze niet goed gebruik van de ruimte. Jammer.
Wat ontzettend opvallend is, is dat de acteurs overdreven veel gebruik maken van cliché handelingen, op een gegeven moment wordt het echt te anekdotisch. Ze willen over de top maar dit maakt het net té. Dat is ook voor het spel te zeggen. Soms moet ik zeker wel lachen maar ik vind het acteerwerk niet sterk genoeg. Wel petje af voor de jongste acteur van het gezelschap, hij zet dus wel een goed en overdreven personage neer die ik wel helemaal geloof. Wanneer hij doordraait en in een rolstoel terechtkomt speelt hij dat fantastisch. Ik realiseer me dat het een voorpremière is van deze voorstellingen maar de acteurs verspreken zich herhaaldelijk en dan is erg hinderlijk.
Tijdens het overgaan naar de volgende scène zetten ze een muziekje op. De eerste keer dat je het hoort is het zeker leuk maar ze zetten elke keer hetzelfde muziekje op waardoor de muziek naar mijn mening zijn functie verliest en niks meer toevoegt. Opvallend is wel dat bij de eindscène er wel gebruik wordt gemaakt van een ander muziekje. Voor mij zijn wederom, net als bij Uit Liefde, de tekens en bedoelingen van de maker me niet helemaal duidelijk.
Kortom, er mag naar mijn mening nog heel erg gesleuteld worden aan deze voorstelling voordat hij in première kan gaan.
