In de polonaise achter Andre Manuel aan
Sjoerd Janssen (NHTV)
Burger Andre Manuel / 06 dec. 2006
Gezien in: Schouwburg Cuijk

---

De voorstelling is nog geen paar minuten oud en het woord ‘tyfushond’ klinkt al door de zaal van de schouwburg in Cuijk. André Manuel is actueel, heel actueel. Hij staat alweer heel wat jaren op de planken, maar heeft het in de show ‘Burger’ over een nieuw begin. “De oude Manuel is niet meer, het is nu de nieuwe Manuel”. Overigens refereert hij in zijn show regelmatig aan de ‘oude’ Manuel.

De schouwburg van Cuijk is woensdagavond net niet helemaal volgelopen voor de cabaretier/ zanger uit het Twentse Diepenbeek, waar het dorpsleven dat hij koestert nog aanwezig is. De ‘kleurrijk’ aangeklede Manuel komt met een en al vrolijkheid het podium op. Hij kan het niet laten om de polonaise te lopen. Vanaf zijn eerste tot zijn laatste woord zorgt hij voor veel interactie met het publiek. “Het wordt een lange avond”, aldus Manuel die regelmatig Brabantse reacties uit het publiek terugkrijgt waar hij weinig mee lijkt te kunnen doen. De actualiteit is het onderwerp van zijn show. “Nederland is af”. En waarom? Dat vertelt hij tijdens zijn 80 minuten durende show, zonder onderbreking. Het positivisme dat hij aan het begin van zijn show uitstraalt, wordt ongedaan gemaakt met zijn uitspraken over de huidige situatie in Nederland. Een keur aan bekende Nederlanders passeert de revue, zowel uit de politiek als de showbusiness. Eén ding hebben ze gemeen. Ze worden allemaal behoorlijk door het slijk gehaald. In de meeste gevallen leidt dit tot positieve reacties van het publiek, maar soms gaat het erg ver. Dat is meteen te merken aan de reactie van de zaal. Manuel balanceert regelmatig op het randje met uitspraken over religies, aids en pedofilie. Zo reconstrueert hij een aantal ‘terroristische’ gebeurtenissen van de afgelopen jaren, op geheel eigen wijze. Bang voor reacties uit het publiek is hij niet. Regelmatig loopt hij druk over het podium op en neer, om vervolgens weer achter een tafeltje te gaan zitten. Frappant is dat Manuel niks met religies zegt te hebben, maar wel constant afgeeft op voornamelijk moslims. Toch gaat hij er prat op alleen iets tegen ‘fundamentalisten’ te hebben, die vervolgens dan wel weer te dom zouden zijn om een aanslag in het WTC te kunnen plegen. Groot applaus voor een van zijn uitspraken, verdient Manuel door te zeggen dat er niet in armoede geïnvesteerd moet worden, maar in rijkdom. “Hoe meer rijkdom des te minder armoede”. Daarna is het wel weer voor menigeen slikken als hij beweert dat “als je in Darfur honger lijdt, je beter dood kunt gaan. Dan is de honger over”. Toch verlaat niemand de zaal gedurende de voorstelling.

Zijn folder van ‘Burger’ zegt genoeg: “dit is geen vrijblijvend amusement”. Daar moet de bezoeker zich wel bewust van zijn. Hij gaat ver, heel ver en soms te ver. Daarin ontbreekt creativiteit. Hij koppelt steeds terug naar moslims en dat gaat op een gegeven moment toch vervelen. De actualiteit bestaat tenslotte niet alleen uit religie en al helemaal niet alleen uit de islam. Hij eindigt met een betoog, staand op een stoeltje. Het publiek applaudisseert nadrukkelijk, maar een toegift komt er niet. Nadat Manuel van het podium verdwijnt, komt hij niet meer terug. Waarschijnlijk heeft hij journaal opgezet, want “wat gisteren actueel was, is dat nu niet meer en wat vandaag actueel is, is dat morgen niet meer”.