Hilariteit en herkenning in Tijd heelt alle zonden
Hester van den Blink
Tijd heelt alle zonden Veldhuis & Kemper / 30 jan. 2007
Gezien in: Stadstheater

---

‘Als je in het leven bent waar je naartoe ging, waar moet je dan nog heen?’ Remco Veldhuis en Richard Kemper namen een half jaar de tijd om tot bezinning te komen en zijn terug op het podium om alle zonden weg te wassen. In hun show Tijd heelt alle zonden laten ze een knap staaltje cabaret zien met leuke grappen en mooie liedjes.

Aan de vooravond van zijn huwelijk gaat Remco langs bij Richard. De heren hebben elkaar lang niet gezien en weten amper van de grote gebeurtenissen in elkaars leven. Zo is Richard al een half jaar vader en heeft Remco voor een monogaam leven gekozen. Op het dak van Richards huis delen de twee elkaars problemen van het laatste half jaar.

Remco is een groot feestbeest en is niet vies van vrouwen. Morgen gaat hij trouwen en geeft daarmee zijn polygamie op. Maar voordat hij zich voor eeuwig bindt, laat hij zich nog een keer gaan. Veilig vermomd met bril gaat Remco naar de hoeren. De rondborstige Jane ziet hem aan voor Henk Westbroek. Veilloos verandert hij in de zanger en zo rechtvaardigt hij zijn ‘uitstapje’: want niet hij vrijt met de hoer, dat doet Henk Westbroek.

Nadat Remco Henk Westbroek heeft nagedaan volgen er meer typetjes. Uit het niets geeft hij als Gerard Joling een optreden weg. De plotselinge omschakeling verwart in eerste instantie. In een razend tempo zet hij een hele rits typetjes neer: van Paul de Leeuw tot Youp van ‘t Hek en van Freek de Jonge tot Herman van Veen. Natuurlijk is dit al eens eerder gedaan, daarom is het een sterke zet van de heren om dit ‘wel heel erg Jochem Meijer’ te noemen. Vervolgens doet Remco ook Jochem Meijer nog even na.

De liedjes die ze spelen zijn duidelijk geen verplichte nummertjes. Het duo zet met de rake teksten en mooie melodieën hun show extra kracht bij. Veel stukken in de voorstelling lijken op zich te staan, maar vallen uiteindelijk allemaal op z’n plaats. Nu Remco en Richard gelukkig zijn, slaat de angst toe om prooi van burgerlijkheid en saaiheid te worden. Met muzikale en komische uitstapjes naar ogenschijnlijk simpele hedendaagse gebeurtenissen laten ze deze worsteling duidelijk zien. ‘Zullen we vanaf nu iedere woensdagmiddag spontaan iets gezelligs doen?’ Tijd heelt alle zonden is een mooie weergave van de angst om te settelen gecombineerd met een flinke dosis humor en fraaie liedjes.