Cadavre Exquis (English spoken with Dutch supertitles)
Aanschouw de muziek in de prachtige gespierde lichamen! Lidion Zierikzee See the MusicIntrodans / 26 apr. 2007 Gezien in: De Flint
In 35 jaar is Introdans uitgegroeid tot de Top 3 van Nederland. Met hun missie om danskunst op een hoog niveau te presenteren aan hebben zij de laatste periode met Make love not war en Kylian 4 Kids op het podium gestaan. Nu te bewonderen zijn See the music en Fast Food. In See the music is de muziek net zo belangrijk als de dans. Twee werken worden begeleid door live-muziek en een derde zelfs gemusiceerd door de dansers zelf.
De dansers maken muziek op percussie-instrumenten in Sous le Rhytme, je…..van Patrick Delcroix. Een prachtige dans om mee te starten, die tevens zijn première maakt bij introdans. Indrukwekkend om pas na een tijd de musicerende vrouwelijke dansers van bovenop het toneel te mogen beschouwen. Dit effect is ontzettend mooi. De dans is prachtig om naar te kijken en er wordt optimaal gebruik gemaakt van de mogelijkheden van de lichamen van de dansers.
De tweede dans Daylight maakt hier bij introdans haar wereldpremière. De choreografie van Ben Holder straalt van het podium. Met prachtige kostuums wordt niet alleen gedanst maar ook gespeeld met kleur. Een kleurspektakel waar je van geniet. Daylight wordt begeleid door de muziek vn Simon Jeffes (1949-1997), een lichtvoetige muziek wat het tot een heerlijke dans maakt. Vrolijk en leesbare verhaallijnen.
De verhaallijn in de derde dans vind ik erg moeilijk te ontdekken. Concerto, van Lucinda Childs is compleet anders als de eerste twee. De dans is leuk om naar de kijken maar doordat ik de essentie niet helemaal pak verzwakt mijn aandacht. Hier is gekozen voor zwarte kostuums waardoor het naar mijn mening minder interessant is om naar te kijken. Het is een prachtig toneelbeeld maar ook eentonig en weinig variatie. Echter wel opvallend is dat de muziek van Henryk Mukolaj Gerecki het plezier van de dansers lijkt aan te sterken. Zeker mooie muziek.
De laatste dans wordt gerekend tot de klassiekers van de Nederlandse danskunst, ‘ De Dood en het Meisje’ . De verhaallijn is klein maar aanwezig. Er is vooral verdieping te vinden in de muziek en de componist, live aanwezig. Het is een prachtige dans, vooral petje af voor De Dood en het Meisje. Hier merk je pas dat je eigen fantasie met je aan de loop gaat en dat je gedachten alle bewegingen van de dansers gaat invullen. Het is een prachtige dans om te zien. Choreograaf Ed Wubbe ontving in 1989 al de Nederlandse Prijs voor Choreografie en maakte in ditzelfde jaar ‘ De Dood en het Meisje’. Helemaal terecht.
Introdans heeft met de voorstelling See the Music zeer diverse dansen neergezet. Zonder dat ik van te voren wist dat er verschillende dansen van verschillende choreografen werden vertoond. Erg grappig om te ervaren dat er continu pauzes tussendoor zitten en mensen gaan klappen, compleet anders dan bij een toneelstuk. Door de pauzes raakte ik persoonlijk elke keer uit de chemie die de dansen met zich meebrengen. Als onervaren danskenner blijf ik het ook moeilijk vinden om de taal van de lichamen te begrijpen. Waar gaat het over? Wat willen ze hiermee zeggen? Bij de ene dans was dit helderder dan de andere. De ene dans liet de fantasie ook meer lopen als de andere. Dit heeft denk ik te maken met de onervarenheid en met het onderdeel Dans. Lichamen gaan spreken en dat heb ik wel meerdere keren gezien vanavond. En mooie muziek gehoord? Ja zeker, en zelfs gezien, gezien in die prachtige gespierde lichamen van die fantastische dansers. Ik begrijp de taal nog niet helemaal maar het is wel mooier dan mooi om naar te kijken.
