De lust komt voort uit de schreeuw om erkenningDasha van AmsterdamLust & Vraatzucht Het Syndicaat / 13 okt. 2007
Gezien in: Rozentheater
Bij het betreden van de theaterzaal krijg je de uitnodiging van een hoerenmadam, gespeeld door Manon Nieuweboer, om haar ‘Sodom en Gomorra’ te betreden, ‘waar de stoutste dromen tot leven komen’. Een sensueel dansend hoertje - vertolkt door Eva Zwart - dat wodka aan het publiek uitdeelt. Deze avond wordt het publiek getrakteerd op theatraal beeld van DP (Dubble Penetration), gevecht op leven en dood, een jong meisje dat door haar stiefvader in de wereld der liefde wil worden ingewijd, een verhaal over een vrouw die zich jarenlang volpropt met eten op de WC en twee mensen die met elkaar de liefde bedrijven tussen de stoelen van de tribune.
Lust & Vraatzucht van het Syndicaat is een ontmoeting met de leegte van ons bestaan!
Lust & Vraatzucht is een verzameltitel, een overkoepelend thema voor de theateravond waarin drie korte teksten van jonge Nederlandse theaterschrijvers worden gespeeld: ‘Lola’ van Jibbe Willems, ‘Warm’ van Anouk Smit en ‘Secreet’ van Hiekelin van der Herik en een bestaand stuk ‘Lunch’ van Steven Berkhoff (Britse schrijver van ondermeer Clockwork orange en Rambo), favoriet van de regisseur Danielle Wagenaar.
Al deze stukken leveren commentaar op, een overkill aan prikkels en mogelijkheden in de hedendaagse samenleving. De mens die tegenwoordig letterlijk en figuurlijk is ‘overvoerd’: het ontbreekt hem aan niets en toch lijkt hij niet voldaan te zijn. Het verlangen naar meer, beter, echter, sneller is constant en moet steeds weer gestild worden. De stukken presenteren ieder op een eigen wijze de vlucht voor de constante eenzaamheid die met de jaren steeds zwaarder drukt. De leegheid van deze levenswijze is de rode draad in de korte, enigszins absurde stukken die op het eerste gezicht heel veel prikkel en levendigheid bieden.
Het decor varieert per stuk, van een verrijdbare stellage tot de publiekstribune – de toeschouwers mogen dan tijdelijk plaats nemen op het podium. De vier acteurs -naast de twee actrices spelen Jaap ten Holt en Gerold Guthman mee- schakelen van de ene personage over in de ander met de snelheid van een seconde. Ze overtuigen in hun rollen die ze luchtig spelen, waardoor ingewikkelde zaken (verleiden van je stiefvader, dubbele penetratie, fysieke liefde op toneel) heel licht en vanzelfsprekend lijken.
De tekst speelt in deze stukken een belangrijke rol, die in ‘Lola’ en ‘Warm’ visueel sterk wordt ondersteund. De teksten zijn poëtisch en krachtig al verliest de poëzie soms de aandacht door een rijkelijk theaterbeeld. In ‘Lola’, de tekst geschreven in hedendaagse verzen, zijn de handelingen op het podium al zo heftig dat de tekst soms ondergesneeuwd raakt.
Het is een verademing om een theatervoorstelling te bezoeken die met liefde en aandacht voor de tekst toch een kritische spiegel voorhoudt aan de hedendaagse maatschappij. Het is zeker geen makkelijke kost: veel uiteenlopende theatertekst van een behoorlijk niveau en soms zeer heftige beelden die de aandacht steeds weer wisten te trekken en te houden. Het deed mij goed om veel jongeren in de zaal te zien. Ik vond het een mooie avond. Voor mij werkte het ene iets beter dan de ander, maar het een prachtig geheel, dat zeker de moeite waard is om te bezoeken.
