Cadavre Exquis (English spoken with Dutch supertitles)
Happiness, great smiles, Emotions, too much to tell! Lidion Zierikzee The African MamaRuud de Graaf Producties / 07 dec. 2007 Gezien in: De Lawei
Het gastenboek op de website www.africanmamas.com staat vol met positieve reacties. Allemaal persoonlijke, soms intieme en ontroerende reacties. Het belooft een heel speciale avond te worden.
Met hun prachtige persoonlijke show willen The African Mama’s ons een nieuwe kijk geven op het ‘andere’ Afrika. Volgens hen het continent van de hoop, de vitaliteit, de levensdrift, de enorme veerkracht en energie en bovenal het continent van hen. Het continent van de sterke vrouwen die het uiteindelijk allemaal drijvend houden.
Over deze informatie is niks gelogen. We worden meenomen, mede door een prachtig decor, naar het ‘andere’ Afrika. Met goede lichteffecten zit je direct in een andere wereld. Een wereld waar men niet bang is zich te uiten. Zowel in de meest fantastische liederen als in het lijf met verschillende dansen. Soul, gospel, jazz, ballads en a-capella liederen komen voorbij. In het Engels en in het Afrikaans. Soms met een humoristische ondertoon de andere keer met totale ontroering. Dat deze mensen goed in hun lijf zitten, is algemeen bekend en ook de folder belooft spectaculaire en energieke dans. Dat je mee wilt doen kan ik ook zeker niet ontkennen. Het is geweldig om te zien, en het maakt hen niet uit of ze dik, dun, groot of klein zijn, iedereen danst erop los.
Omdat de focus in deze voorstelling vooral op de zang ligt, komt het dansen minder nadrukkelijk naar voren. Het valt duidelijk op dat er verschillen zijn in accenten. De een beweegt vanuit haar heupen waar de ander het toch vanuit haar bovenlijf aanzet. Dit zorgt voor grote verschillen en dat is soms echt jammer. Het geeft een beeld dat de ene mama meer swingt dan de ander. En dan staan ze op een rij en beweegt de helft zijn handen draaiend en de rest weer op een andere manier…en dat staat toch slordig. Als de dames dan solo gaan dansen, vlammen een aantal echt de pan uit en heb ik het idee dat sommige zich nog wat inhouden. Maar ja, aan de andere kant laten ze zien wie ze zijn, de een uit zich meer in dans dan de ander. Dat maakt het ook persoonlijker en niet tot een choreografisch perfecte voorstelling.
De mama’s hebben een prachtige formule gevonden om het verhaal van de vrouw te vertellen. Een jong kind dat op de leeftijd is om vrouw te worden. Het kind is prachtig en ontroerend om te zien. Met haar kleine piepstem danst ze later alle mama’s eruit, het is ongelofelijk. Opvallend is ook hoe ongelofelijk ‘samen’ de vrouwen zijn. Ze begeleiden elkaar overal in, vangen elkaar op, steunen elkaar en moedigen elkaar aan. De band die je op het podium ziet is zo sterk dat jij je direct met hen verbonden voelt en tegelijkertijd stiekem jaloers bent dat wij dit niet zo sterk in onze omgeving hebben.
Ook vertellen de mama’s wie ze zijn, waar ze vandaan komen en wat zij zoal meegemaakt hebben en dat is niet om jaloers op te zijn. Een traan rolt over mijn wang. Deze dames staan hier, met een verleden waar je u tegen zegt, maar ze zijn dankbaar, dankbaar dat zij ons hun kracht mogen laten zien. Wij, westerse vrouwen, kunnen nog veel van ze leren. Los die heupen, wij vrouwen zijn sterker dan we denken.
Een zeer indrukwekkende show. Niet eerder liepen er op deze manier tranen over mijn wangen. Wat moet je hier nog meer over zeggen? Happiness, great smiles, Emotions, er is gewoon teveel om te vertellen.
