Cadavre Exquis (English spoken with Dutch supertitles)
Vrijen in de H&M Saar Grolleman Magna PlazaNTGent / 05 apr. 2008 Gezien in: Winkelcentrum de Barones Kijken wij nog op van een openlijke ruzie of vrijpartij? Theatergroep Wunderbaum neemt de proef op de som in een voorstelling op locatie, gebaseerd op de Japanse film ´Dolls´. Met het winkelend publiek als levend decor worden begrippen als tolerantie en consumentisme aan de kaak gesteld.
Locatie- of straattheater, normaal is dit geschikt voor eenieder die -bij toeval- langs komt lopen. Het theaterstuk ´Magna Plaza´ zit echter ietwat anders in elkaar; toeschouwers nemen plaats op een barkruk, plaatsen een koptelefoon op hun hoofd en wachten in spanning af wat er staat te gebeuren.. Pas op de plaats Verdeeld over twee verdiepingen, tussen winkels en café´s, worden drie dramatische verhalen verteld over de liefde. De haarscherpe dialogen en bijpassende achtergrondmuziek zijn te volgen met behulp van microfoontjes en hoofdtelefoons. Felle spots en opvallende rekwisieten zorgen voor een intense, ontroerende en unieke happening waarin het winkelend publiek een voorstelling opzich vormt. Desondanks is Magna Plaza een erg intiem stuk, dat op zoek gaat naar pure en heftige gevoelens. Emoties die men vaak ervaart in een winkelcentrum, wanneer men probeert zijn behoeftes te bevredigen. Waar het publiek meestal gehaast van winkel naar winkel spurt, krijgt zij nu een goede reden eens stil te staan. Niet enkel bij de voorstelling, maar ook bij zichzelf. Magna Plaza werpt namelijk diverse vragen op. Zo zien wij de popster Haruna en haar onvoorwaardelijke fan Nukui, die zichzelf de ogen uitsteekt zodat zij de verminking van haar geliefde, als gevolg van een ongeval, niet zal zien. En ze haar zal herinneren zoals zij vroeger was; ongeschonden en ´perfect´. Of het koppeltje Sawako en Matsumoto; een onmogelijke liefde waarin Matsumoto kiest voor een andere vrouw. Het blijkt een afwijzing met grote gevolgen. En tenslotte Hiro, lieve hoopvolle Hiro. De man die klaar is voor de, nee zíjn, grote liefde. Met een groot stuk triplex, waarop hij de woorden ´Ready for love?´ spoot, wacht hij geduldig af. Hij is er misschien nog het best aan toe, wordt -tot dusver- gespaard door de liefde en houdt hoop. Hij blijft dromen en fantaseren over hoe het zal kunnen zijn met zijn grote liefde. Of is dat misschien wel het grootste offer, eenzaam zijn om niet gekwetst te worden?
Anders leren kijken De zes acteurs plaatsen consumentisme tegenover liefde, als bron voor geluk. Maar met zelfopoffering als resultaat. Zelfverminking en zelfmoord zijn twee thema´s welke sterk naar voren komen in de voorstelling; enerzijds om dichterbij de persoon die men liefheeft te komen, anderzijds omdat de afwijzing te ondraagbaar blijkt. Is dat dan liefde, zelfopoffering? Wat is de zogenaamde ware liefde eigenlijk; bestaat deze wel? Of doen wij onszelf enkel pijn door hier in te willen geloven? Wat leveren wij in door te geloven in iets dat misschien enkel een illusie blijkt? En lopen ´echte´ afspraakjes eigenlijk wel zo goed af en zijn alle winkelgangers wel zo gelukkig als zij doen overkomen? Misschien zien we liever de gespeelde wanhoop, dan deze zoals hij werkelijk voorkomt. De voorstelling laat duidelijk zien dat wij geen aandacht meer hebben voor onze omgeving en de aangrijpende gebeurtenissen die hierin plaatsvinden. Tenzij deze uitvergroot worden; wij er bovenop komen te zitten met behulp van koptelefoons, een spotlight en microfoontjes. Het drama komt des te harder aan door noodlottige situaties uit te lichten in een omgeving waar men dit niet gewend is. Dit maakt Magna Plaza tot een origineel en actueel stuk locatietheater, gespeeld door acteurs met een sterk improvisatie-talent. Rest enkel de vraag: Wat is feit, wat fictie? Feit is dat Magna Plaza genieten is, fictie dat wij niet klaar zouden zijn voor de liefde. Waar deze zich ook verschuilt.
