Floddertje, een vrolijk gekkenhuis Lidion Zierikzee Floddertje / 26 apr. 2008 Gezien in: De Koornbeurs "Er was eens een meisje dat Floddertje heette, omdat ze altijd vuil was en altijd vol met vlekken zat. Behalve als ze pas in bad was geweest. Maar nooit kon ze langer dan een half uur schoon blijven." Zo kennen we de Floddertje van vroeger. Annie M.G. Schmidt schreef een aantal prachtige verhaaltjes die er altijd op neerkwamen dat Floddertje samen met haar hondje Smeerkees grote avonturen beleefde die altijd eindigden in een vies resultaat.
Er lijkt geen vuiltje aan de lucht maar zodra Floddertje in de keuken helpt, opgesloten zit in haar kamertje, op bezoek gaat bij tante Toos of schoon wil maken, loopt het mis. Wil van der Meer maakte van deze grappige verhaaltjes een circusachtige musical voor kinderen vanaf 3 jaar.
Het is een dolle boel bij binnenkomst. Er lopen vier mannetjes door de zaal heen die contact maken met de kinderen. Deze mannetjes blijken later de mannetjes van Floddertje te zijn die haar helpen met van alles en nog wat. Clowneske kleding, grote pruiken en snorren en een erg lelijke pruik om een van de mannetjes kaal te laten lijken. De mannetjes verdwijnen allen door een deur en dan komen we terecht in de wereld die Floddertje heet.
Een prachtig décor met vele mogelijkheden. We kunnen in de kamer van Floddertje kijken, maar met een handomdraai zijn we aan de buitenkant van het huis. Het bad met zijn mogelijkheden is hartstikke leuk. Het schuim in het bad vind ik echter lelijk, is het een opblaaskussen? Het lijkt in ieder geval niet op schuim. De viezigheid wordt weergegeven met papiersnippers, lappen stof maar ook met handige kostuums die in een oogwenk van vies naar schoon en van schoon naar vies worden getoverd. Ja, een circus is het zeker.
De verhaaltjes lopen soepel in elkaar over. De leuke buren (de kostuums en de buurman zijn werkelijk fantastisch) komen meerdere keren op het verkeerde moment op bezoek. Tante Toos is een personage waar je van gaat brullen van het lachen. Fantastisch gespeeld door Barry Beijer. Ook moeders en de bakker zijn leuke vergrote personages. Smeerkees wordt bijgestaan door een poppenspeler. Zij is op de juiste manier aanwezig op het podium. Wel gek als Smeerkees opens gaat zingen en er een mannenstem te horen is. Jammer. Met de clowneske stijl van het acteren van Floddertje ga ik minder mee. Ik zie geen jong kind maar meer iemand die op een vergrote overdreven kinderlijke manier haar personage neerzet. Wel knap hoe zij met Smeerkees weet te spelen. Ach, de kinderen in de zaal vinden het fantastisch.
De circusstijl zorgt met zijn clowneske stijl voor acrobatische kunstjes, grappige geluidseffecten en spannende stunts, maar vooral leuke vondsten. De moeder op de scooter vergeet je niet snel weer. Aan de andere kant heeft deze circusstijl een groot nadeel. Het lijkt wel alsof de regisseur zoveel mogelijk laat gebeuren om de aandacht van de kinderen te houden. Het is soms werkelijk een gekkenhuis. De focus mist op meerdere punten, de mannetjes van Floddertje leiden op sommige momenten alleen maar af en soms staan er zoveel acteurs dat jij je afvraagt: heeft dit een functie?
Het is een voorstelling met leuke liedjes en veel muziek maar ook de muziek maakt het soms tot een onrustig zooitje. Dit alles heeft duidelijk effect op de zaal die volzit met kinderen. De kinderen zijn onrustig, praten veel en zitten niet stil. Het is zonde want Wil van der Meer heeft prachtige beelden gevonden, die niet altijd de aandacht krijgen die ze nodig hebben.
Soms alleen de acteurs die werkelijk nodig zijn, minder muziek als deze niet werkelijk iets toevoegt en momenten van stilte en aandacht voor dat wat op het podium gebeurd zou deze voorstelling rustiger en mooier maken. En voor de kinderen wellicht minder een gekkenhuis.
