Liefde is..
Saar Grolleman
De grote Liefde Bril, Chabot & Giphart / 21 mei. 2008
Gezien in: Chassé Theater

---

´Wie geen beter sex-leven wil, gaat nú zitten. Juist, dat dachten we al.´ We staan in het Chassé theater en vinden verbinding met de schrijvers Chabot, Bril en Giphart. Zoals waarschijnlijk al vele zalen hun grote liefde voor elkaar, het schrijverschap en de mensen ´achter de gezichten´ heeft mogen leren kennen. Een snelle humoristische, hier en daar confronterende, kijk in het bestaan van de drie auteurs is wat het publiek te wachten staat. De heren waren al eerder in het theater te vinden met de de voorstelling Giphart & Chabot, mét Bril. Wederom staat er een heuse voordracht-show op het programma, met als onderwerp ´De grote liefde´. Gedrieën smeden de schrijvers een verhaal over het al dan niet bestaan van geluk en waar en waarin dit dan zoal te vinden zal kúnnen zijn. De heren vullen kieren en gaten, van twijfel en herkenning. Al komt natuurlijk de niet te vermijden kwak ´yoghurt´ook even om de hoek kijken.

Interactie met het publiek is een van de pijlers van deze, toch enigszins literaire avond. Er wordt gestart met een wederzijdse kennismaking, welke zowel de drie auteurs alsook de toeschouwer goed wakkerschudt en waarin het publiek zeker niet gespaard word. Vrijgezellen worden stevig aan de tand gevoeld, zijn wij zoekende? Hopen wij een potentiële levenspartner tegen het theater-minnend lichaam te lopen? Komop, wij komen hier toch niet echt aanwezig vanuit een grote adoratie voor de schrijvers? Nee, de heren weten wel beter. Er is een blik aan feitjes meegenomen en ze schuwen het zeker niet dit open te trekken. Wist je dat... ? Voor je het weet ben je een heel stuk wijzer wat betreft orgasmen, hulpstukken, relaties, statistiek en een combinatie van voorgenoemde.

Het is een unieke ervaring om de schrijvers door middel van hun voordrachten beter te mogen leren kennen. Tonen ze hun ware aard, of spelen een spel met je gedachten? Het is meer dan duidelijk waar de kracht van Bril, Giphart en Chabot huist; ze hebben ieder een andere manier om hun boodschap op het publiek over te brengen. Chabot neemt zichzelf af en toe vooral níet serieus, het is en blijft een grandioos performer, en schreeuwt bij vlagen ´Kill, kill, kill´, om de wijze waarop hij met het draaien van zijn favoriete muziek, Metallica, zijn huidige stulpje verkregen heeft. Een wijze les voor wie toekomstige buren wil afschrikken. Bril floreert in kleine observeringen, zoals we hem kennen vanuit zijn columns. Gluren bij de buren, als jongetje je oren dichtknijpen terwijl je in de voortent van de schuddende caravan van je oom en tante ligt, een op afstand bestuurbaar vibrator-eitje..Al dat in zijn oog of schoot springt wordt breed uitgemeten. En Giphart, grandioos in zijn schrijven en het neerzetten van scènes. Hij vertelt over de eerste liefde, het ´te groen zijn om een blauwtje te lopen´, huiselijke ergernissen, fileleed en ´kiespijn´. Anders dan verwacht een pijn welke ontstaat wanneer men niet weet voor wie of wat te kiezen. In de voorstelling vindt een fijne afwisseling plaats tussen serieuze verhalen en absurditeit. Van intiem tot werelds, controversieel tot teder; bovenal is er sprake van herkenbaarheid. Een scheet laten in het bijzijn van je je liefje, de eerste drol van je dochter, een demente vrouw of speeltjes in bed. Deze jurk, óf toch die ander? Wat is er mis met deze dan? Geen onderwerp blijft onbesproken, de voorstelling kent- zoals de liefde- geen grenzen.

De show is hilarisch en origineel, constant met een knipoog of twist. Zo wordt een van de aanwezige vrijgezellen het podium opgeroepen en blijken de heren hem gegoogled te hebben. Ze weten ze het publiek aan de hand van zijn Hyves-profiel de nodige persoonlijke eigenschappen te vermelden. Of de jongeman hier een afspraakje aan overgehouden heeft is overigens onbekend, wel is de toeschouwer op de hoogte van zijn loopbaan, hobby´s en stiekeme verlangens. De schrijvers weten deze wapenfeiten echter op een dermate spontane manier over te brengen dat de ´happy single´ ontspannen op het toneel staat en een grote grijns op zijn gezicht draagt. Misschien komt dit door de openhartigheid van de drie schrijvers? Zo vertelt Chabot eerlijk over zijn ervaringen bij het programma ´Dancing with the stars´. ´De Weense wals? Nee joh, ik danste de Wienerschnitzel!´ Martin Bril spreekt onomwonden over zijn hartproblemen en staat zijn collega´s toe hem af en toe te confronteren met zijn gezondheid. Giphart deelt zijn ervaringen omtrent het ondergaan van een sterilisatie en geniet vervolgens zichtbaar van het spelen met een rookmachine. Deze is gemonteerd in een afvalbak welke dienstdoet als desk wanneer de heren de rol van quizmaster op zich nemen. Het is jammer dat het alweer de laatste show van de tournee betrof, mannen blijven jongetjes en hun spel is om van te genieten. Enkel en alleen al omdat zij zelf zo zichtbaar genieten. Tijdens de voorstelling is ´De grote liefde´ voor de mannen en hun anekdotes aangewakkerd, het vuur zal niet spoedig doven.