Alex Klaassen maakt het waar
Ikhouvantheater
Eindelijk alleen Alex Klaassen / 27 feb. 2009
Gezien in: Theater de Luifel

---

Drie jaar geleden was Alex Klaassen de grote verrassing in de musical Jan, Jans en de kinderen, waarin hij naast de rol van Jeroentje ook de hitsige buurman, alle vriendjes van Carlijn, Lotje de tekkel, Harrold de rivaal van Jeroentje en de nuchtere opa speelt.
Verbazingwekkend dat je nooit het gevoel kreeg dat je naar dezelfde persoon zat te kijken. Nee, Alex wist al zijn personages even sterk neer te zetten met een eigen karakter, uitstraling en stemgeluid.

De verwachtingen zijn dus hoog, heel hoog, maar Alex Klaassen maakt het waar! In zijn nieuwe voorstelling Eindelijk alleen brengt hij verschillende types ten tonele die één ding met elkaar gemeen hebben: ze zijn allemaal alleen. Een aantal vindt het heerlijk om alleen te zijn, zoals de 86-jarige man die blij toe is dat zijn vrouw eindelijk is overleden en dat hij op haar begrafenis zijn eigen favoriete muziek kan draaien of de zwakzinnige fan van Mariska van Kolck die zielsgelukkig wordt van de aanblik van haar borsten. En hoewel alle types hilarisch zijn om naar te kijken, weet Alex ook de gevoelige snaar te raken. Want de zwerver die zich overeind probeert te houden nadat zijn maatje twee weken eerder onder een bus is gelopen is werkelijk aandoenlijk om te zien.

In een simpel decor, bestaande uit een wc-pot en een paal, weet Klaassen in een fractie van een seconde te schakelen tussen de verschillende types en weet daarbij direct de juiste sfeer op te roepen. Hij zoekt de grenzen van het publiek op, waarbij je soms liever je hand voor je ogen wilt houden, maar je toch stiekem door je vingers blijft kijken. Je weet tenslotte nooit wat Alex gaat doen of zeggen en geen seconde wil je hier van missen.

Zelfs qua zang weet Alex te verbazen, van het fantastische nummer ‘Joie de Vivre’ tot een operazanger en –zangers gelijktijdig in duet tot een afscheidsserenade voor zijn eigen gedraaide drol. Alex blijft in zijn rol, zijn stem is geweldig, de types geloofwaardig, komisch, maar ook droevig. Eindelijk alleen is werkelijk een voorstelling van de bovenste plank!