Cadavre Exquis (English spoken with Dutch supertitles)
Eleonora Lidion Zierikzee EleonoraJochem Stavenuiter/ Bambie / 15 sep. 2009 Gezien in: Stadsschouwburg
Jochem Stavenuiter, medeoprichter van mimetheatergroep Bambie speelt Eleonora. Een grotendeels autobiografisch verhaal over zijn moeder. Wanneer Jochem vijftien jaar is krijgt zijn moeder een hersenbloeding en niets is meer zoals het was. Een tijd waarin hij staat te schreeuwen op de dijk en zijn thuis verandert in bezoeken naar een tehuis. En niemand weet wat er op die ene nacht heeft afgespeeld, behalve zijn moeder die zich niets meer kan herinneren.
In een theatervorm die we van Bambie niet gewend zijn, tekst, verteld Jochem het verhaal van zijn moeder. Een verhaal wat ontroert en het publiek raakt. Versterkt door dat wat wij wel gewend van hem zijn, beelden. Een decor vol stoelen, in alle soorten en maten veelal uit vroegere tijden. Ondersteunend aan zijn verhaal schuiven de stoelen over het podium. Een vorm die tot de verbeelding spreekt. Dit ondersteunen geldt tevens voor de transformaties die Jochem ondergaat als speler in de verschillende personages van zijn verhaal. Hier zie je zijn kracht. De slierten uit de mond van die ene man uit het tehuis, de niet begrijpende blik van zijn moeder en de radeloosheid van zijn jongere Ik, weet hij goed neer te zetten. Vaak leidt dit tot lucht in het verhaal en een lach in het publiek.
Het begin van het stuk komt wat onrustig over en de teksten komen er niet altijd even geloofwaardig uit. De transformatie naar zijn jonge jaren lijkt te groot en te gemaakt maar dit neemt naarmate de voorstelling vordert duidelijk af. Samen met Jochem lijken we steeds meer in het verhaal te komen. De openheid waarmee Jochem de mensen verwelkomt in het theater en waarmee hij de tijd neemt wanneer een vrouw de zaal moet verlaten (vanwege haar gezondheid) spreekt voor zijn kwaliteiten als speler.
Onder regie van Hans Man in ’t Veld heeft Jochem mooie vondsten en een ontroerend en zoekend verhaal neergezet die je raken als publiek. Als dit het doel was van deze twee mannen zijn ze erin geslaagd. Als ze het verhaal ook theatraal zeer interessant wilden maken dan kunnen ze naar mijn idee de vondsten nog veel verder uitwerken. En meer spelen met tempo, ritme en opbouw in de tekst. Nu blijft het een vrij monotoon geheel. Jochem heeft gemaakt wat hij al lang wilde maken. Je ziet dat beeldend en fysiek theater de kwaliteiten van Jochem zijn en dat er bij de tekst nog veel meer kan. Het verhaal is echter zo krachtig en dat heeft Jochem weten de combineren met zijn kwaliteiten. Op sommige punten kan het nog sterker worden maar het staat als een huis.
