Cadavre Exquis (English spoken with Dutch supertitles)
Een reis in sneltreinvaart van Leiden naar Leeuwarden! Lidion Zierikzee De Rust ZelveJochem Myjer / 17 okt. 2009 Gezien in: Leeuwarden
Jochem trommelt zichzelf Leeuwarden binnen, en hoe? Vol spektakel! En niet te vergeten: Vol Fries! In sneltreinvaart maar volgens Jochem in stoptreinvaart neemt hij ons mee in een ritje van Leiden naar het Friese land. Met De Rust Zelve gaat Jochem terug naar waar hij vandaan komt, Leiden. En waartoe hij behoort, zijn vrienden en familie. Met heel wat voetgetrappel, gegniffel en een absurd beeldend brein drijft hij de spot met zijn vrienden en familie. Zijn absurde ideeën: De ideeën die wij allemaal hebben maar Hij durft uit te spreken, weet hij goed beeldend te vertellen en fysiek hilarisch te ondersteunen. Je eigen brein wordt een poppenkast. Even anderhalf uur niet nadenken maar opgezogen worden met een buikspiertraining cadeau. Na Jochem heb je geen trilplaat meer nodig!
Zit er een rode draad in? Welnee, wel thema’s als vrienden, familie, herkomst en dromen. Maar Jochem heeft een andere tactiek naast snelle wisselingen en onverwachte entrees om het publiek continu bij hem te houden. Jochem neemt je mee in een treinreis waar ‘alles zo leuk is maar wat jij niet mag’ en hij wel doet! Herkenning in absurde voorstellen, te slechte moppen vertellen onder het mom dat ze van zijn bloemenman komen, sjoemelen met de regels van de Heer en taferelen zo overdreven en beeldend neerzetten dat je brein het niet kan negeren. En natuurlijk vergeet hij de eindbestemming van de reis niet: Friesland. Je hoeft maar Oant Moarn te zeggen en je bent al binnen maar dat is niet genoeg voor Jochem. Tijdens de gehele show refereert hij aan het Friese landschap, de gewoontes en de taal. Zo weet deze professionele cabaretier het publiek het gevoel te geven voor hen een eigen show te hebben gemaakt. Net dat beetje extra dat hij investeert maakt het tot een staande ovatie bij het einde. Complimenten.
Alles is bedoeld’ mag dan wel een algemene regel zijn binnen het theater , Jochem weet hier echter magnifiek mee om te springen. Of hij werkelijk ons zit ‘te fokken’ is gissen naar het onbekende maar in ieder geval weet hij deze ‘improvisatie’ momenten overtuigend, doel of publiek treffend en lachwekkend te verweven in zijn verhaal. Ook wordt dit talent ondersteund met allerlei leuke snufjes en multimedia. Een toegevoegde waarde aan de voorstelling. Net als de liedjes, afwisselend aan zijn monologen, zijn van grappig tot ontroerend te noemen. Wel kort, een couplet en de trein vertrekt weer.
Wel een sneltrein die naar mijn idee soms een paar stations mist. Jochem maakt woordgrappen en stemmetjes die meerdere malen vervliegen doordat hij zich verliest in spreeksnelheid. En omdat de grappen vaak juist grappig zijn, zit je als publiek: “Wat zei hij nou? Nu heb ik het gemist. Jammer”! Gaat het om de lach om de snelheid waarmee hij het doet of de lach om de inhoud wat hij verteld? Soms is het evenwicht even zoek of had ik liever de andere keuze (de inhoud) gehoord. Dit zie ik ook terug in zijn eigen momenten van innerlijke spanning ter voorbereiding van een verhaal (heftig voetgetrappel en gegrinnik). Voor mij is hij dan in zijn eigen ‘ gemaakte’ wereld, we kunnen er om glimlachen maar niet betrokken bij voelen. Mijn metgezel ligt echter op de grond wanneer hij dit doet dus: Dit is mijn ervaring en een daarop gebaseerde mening.
Wil je eens een andere trein instappen dan die trein die altijd vertraging heeft? Hij zit wel propvol maar staat garant voor gezelligheid, herkenning en hilariteit. Of er nog kaartjes uit de automaat komen? Geen idee maar proberen is zeker de moeite waard. Een onvergetelijk treinreisje, een metgezel die weer honderd quotes heeft voor het volgende jaar, een prachtig verhaal voor mijn ‘ Wij zijn de grootste Jochem Myjer fans ’ leerlingen op de jeugdtheaterschool maar vooral een leuke avond!
De trein is terug vertrokken naar Leiden en Friesland is weer De Rust Zelve.
