Pop, ga je mee naar een fascinerende voorstelling?
Lidion Zierikzee
Love Dolls Dudapaiva Company / 16 feb. 2010
Gezien in: Stadsschouwburg

---

Een pop lijkt op een mens of begint de mens op een pop te lijken? Als een pop de vrouw gaat vervangen moet de vrouw dan terugvechten? De pop lijkt op haar en om zijn aandacht te krijgen, moet zij dan op de pop gaan lijken? Wat als de man valt voor de pop en niet langer voor de vrouw? De wilde fantasie, de grote dromen, de ziel achter de pop, het grote verlangen naar liefde en de zoektocht naar Maken of Zijn pakt DUDA PAIVA samen in zijn voorstelling: Love Dolls.

In een samenwerking met het Sloveense gezelschap Lutkovno gledalisce Ljubljana maakt DUDA PAIVA een voorstelling vol met dans, live-muziek en beeldend poppentheater. Op basis van improvisatie toont Duda met professionele acteurs, poppenspelers en musici uit Oost Europa ‘de verboden fantasieën van de liefde voor poppen’.

Het decor is al indrukwekkend bij aanvang en vanaf het begin zit je op het puntje van je stoel. Absurditeit wordt afgewisseld met prachtige beelden en ondersteund met goede lichtwisselingen. Poppen die geboren worden uit vacuüm gezogen vuilniszakken, stenen uit de muur die los blijken te zitten, een dansende neushoorn en muzikanten die achter tralies prachtige muziek ten gehore brengen. Het eerste half uur van de voorstelling zorgt voor verbazing, verbijstering maar ook verwarring. Wat gebeurd hier allemaal? En in welke voorstelling ben ik terecht gekomen? Zonder enige lijn of houvast volgen scènes elkaar op. Bij introductie van de poppenspelers/ dansers gebeurd er teveel op het toneel waarbij focus duidelijk ontbreekt. Prachtige inzetten worden niet allemaal even goed afgerond of uitgebuit. Net als de choreografieën, deze zijn ontzettend goed maar de spelers moeten duidelijk nog ingespeeld worden. Een betere timing, focus en samenspel zal de voorstelling goed doen.

Na een half uur is de lijn van de voorstelling echter duidelijk en word ik gezogen in een wereld vol verboden fantasieën. De wereld waarvoor je op het puntje van je stoel bent gaan zitten. Het is ongelofelijk hoe de poppen bespeeld worden. Hoe er gewisseld wordt tussen pop en speler, samenspel van de speler met zijn pop en de poppen en spelers met elkaar. Het transformeren en wisselen van rol doen de spelers zo geniaal dat je niets anders kan doen dan hen geloven. Scènes worden goed afgewisseld, bevatten veel hilariteit en de focus is helder. De inhoud van de voorstelling heeft een prachtige essentie. Ook deze kan meer uitgebouwd worden op emotieniveau. De vrouw is naar mijn idee bij het begin al te popperig. Hoe meer mens hoe tragischer het einde maar het verhaal staat.

Als de voorstelling afgelopen is ben ik verdoofd. Wat een voorstelling heeft DUDA PAIVA gemaakt?! Absurde beelden, ongelofelijk poppenspel, prachtige choreografieën, spannend decor en interessante wisselingen tussen personages en de poppen. Een voorstelling die wellicht antwoord geeft op de grote vraag waarom mannen hun vrouwen als bijnaam ‘ Pop, popje of poppie’ geven maar vooral een voorstelling die je niet mag missen. Maar enkele speeldagen in Nederland, wees erbij.