Abattoir Fermé, lessen in de semantiekAmanda KoolGalapagos Abattoir Fermé / 08 feb. 2010
Gezien in: Theater Kikker
Abattoir Fermé is een Vlaams gezelschap dat al veel stof heeft doen opwaaien. Hun voorstellingen zijn vaak shockerend, ze gebruiken controversiële attributen en angstaanjagende beelden. Reden genoeg om eens een voorstelling te bezoeken. Het theaterpubliek is dan ook vrij jeugdig deze avond, er zijn veel studenten van de theateracademie.
Galapagos is een toneelstuk dat wordt hernomen, vijf jaar geleden speelde Abattoir Fermé het al eens en het maakte ook deel uit van De Chaostrilogie. Er spelen slechts twee acteurs in deze voorstelling, Tine van den Wyngaert speelt het ene moment een hysterisch lachend of huilend meisje, het andere moment is zij een Amerikaanse SM-meesteres. De andere speler is Pepijn Caudron, hij is de slaaf en tevens een seksuele neuroot in deze voorstelling, die er wel heel erg vreemde complottheorieën op na houdt.
De opening is erg indrukwekkend: klassieke muziek, een man die bijna naak ondersteboven aan het plafond bungelt, met zware ijzeren kettingen om zijn enkels. Het podium is omgetoverd tot een luxe ruimte met scharlakenrode draperieën. Tine van den Wyngaert speelt voortreffelijk, zij heeft een zeer fijne stem om naar te luisteren en dat is in deze voorstelling van deze Belgen erg belangrijk. Anders dan de overige voorstellingen van Abattoir Fermé, speelt hier de tekst een zeer grote rol, zonder onder te doen aan de visuele hoogstandjes. Ik vind de inhoud van de voorstelling soms iets te ingewikkeld, er wordt veel gesproken over apocalyptische wereldbeelden, taboes en er wordt een uitgebreide les gegeven over ´het zijn´: Wie ben ik en waarom is een stoel iets? Is een stoel met drie poten ook een stoel? Maar het zijn wel zaken waar iedereen weleens over nadenkt. Het is heel erg moeilijk de voorstelling te recenseren zonder te veel te verklappen, mijn advies is om deze Vlaamse groep zo snel mogelijk te gaan zien. Kortom, allemaal naar Galapagos!
