Cadavre Exquis (English spoken with Dutch supertitles)
Fenominale lichttechniek in TUSSEN Lidion Zierikzee TussenSchweigman& / 26 feb. 2010 Gezien in: Theater De Lieve Vrouw Je ziet geen hand voor ogen. Je ziet enkel een lichaam enigszins verlicht op de grond liggen dat weer verdwijnt in het donker. Voordat je het weet valt er een ander lichaam op de grond in een zachte spot van licht. Alle zintuigen gaan open, we zijn in een voorstelling van Boukje Schweigman. Na vele grote verhalen te hebben gehoord over haar bejubelde locatievoorstellingen zoals Wiek en Dreef mocht TUSSEN niet gemist worden.
Een ijzersterk begin in Theater de Lieve Vrouw in Amersfoort. Net als het lichtontwerp van Theun Mosk, ijzersterk en tevens subliem te noemen. Door het samenspel van licht, donker, schemering en het spelen met de focus komen we terecht in een wereld van ‘Zijn en ‘ niet Zijn’. Tevens gaat Schweigman met TUSSEN een samenwerkingsproject aan met de Japanse danser en choreograaf Kenzo Kusuda, vijf jonge performers, vaste ontwerper Theun Mosk en altviolist Oene van Geel. De samenwerking tussen deze mensen is prachtig te noemen. Gedurende het stuk weten zij elkaar met hun eigen expertise waardevol te versterken.
TUSSEN laat prachtige beelden zien die de toeschouwer direct aan te spreken. Soms wordt er lang tijd genomen voor onderdelen waardoor mijn aandacht verslapt. Echter, de essentie blijft toch boeiend en dat is interessant. Kronkelende ledematen die minutenlang over het podium bewegen en 'shakende' lijven vragen om je aandacht. Hier spreekt duidelijk de kracht van Schweigman en haar samenwerking.
Na het krachtige begin wordt het publiek naar de tribune geleidt, voor mij een totale inzakking van de voorstelling. De spanning en intensiteit gedurende de rest van het stuk is maar een schijntje van wat het in het begin was. Tevens vind er gedurende het gehele stuk geen grote opbouw plaats. Het einde voelt onverwacht en vreemd aan. Er is geen duidelijke punt gezet op welke manier dan ook. ‘ Was dit het al?’ is de vraag die opreist.
Buiten de fenomenale lichttechniek van Mosk en het samenspel tussen spelers op de vloer en de muzikale ondersteuning van Van Geel valt TUSSEN me tegen. Het materiaal is niet vernieuwend, niet uitdagend of grensverleggend. Het boeit me als kijker maar ik voel geen diepere laag. Ik zie Schweigman graag snel eens op locatie.
