Cadavre Exquis (English spoken with Dutch supertitles)
Ach wat wil een mens nog meer Ikhouvantheater Jan, Jans en de KinderenSENF / 18 dec. 2005 Gezien in: De Meervaart
Iedere keer als ik een Libelle in mijn handen heb, blader ik meteen naar de twee na laatste bladzijde waar (in de meeste gevallen) de strip Jan, Jans en de kinderen te vinden is. Na het lezen van deze gezellige familiestrip leg ik in negen van de tien gevallen de Libelle weer weg. Ik ben geen die-hard Jan, Jans fan, maar toen ik hoorde van de theatervoorstelling werd ik toch wel erg nieuwsgierig. Afgelopen vrijdag heb ik dus theater de Meervaart bezocht om daar vervolgens te genieten van een ontzettend leuke voorstelling.
In een simpel decor bestaande uit een bank, een eethoek, een fauteuil, een klok en een koelkast speelt zich het leven af van de familie Tromp. De voorstelling begint met de dagelijkse beslommeringen rondom het ontbijt en het vertrek naar school en werk. Jans die alleen thuis achterblijft verlangt als huisvrouw naar meer uitdaging in haar leven, een mooier lichaam, meer waardering van haar man en misschien wel een baan. Verlangens die herkenbaar zijn voor bijna iedere vrouw. Niet alleen Jans heeft verlangens, ook Jan droomt van een ander leven als een rockartiest, Carlijn smacht naar haar prins op het witte paard en Catootje…. die wil net als Jeroentje in Drenthe gaan wonen. De grote wens van dit kleine bebrilde meisje gaat gelukkig in vervulling. Na de verhuizing van de drukke Randstad naar het rustige platteland vinden ook veranderingen plaats in het gezin. Jan gaat poetsen en boenen, Jans gaat de politiek in en Carlijn wordt Gothic. Catootje voelt zich echter niet zo op haar gemak in Drenthe, want Jeroentje heeft andere vrienden en zij wordt gepest. De voostelling eindigt met Oudejaarsavond, waar de familie het nieuwe jaar inluidt nadat Jans bekend maakt dat ze zwanger is van een derde kindje.
Jan, Jans en de kinderen zit vol met nostalgie en herkenbare momenten, logisch want met de strip in het achterhoofd heeft Niek Barendsen de muzikale komedie geschreven. Niek Barendsen is tevens degene die als gecastreerde, chagrijnige, zeikende je-weet-wel kater het verhaal aan elkaar praat. De grootste verrassing van de avond is Alex Klaasen, die naast de rol van Jeroen ook de hitsige buurman, alle vriendjes van Carlijn, Lotje de tekkel, Harrold de rivaal van Jeroentje en de nuchtere opa speelt. Je krijgt nooit het gevoel dat je naar dezelfde persoon zit te kijken. Nee, Alex weet al zijn personages even sterk neer te zetten met een eigen karakter, uitstraling en stemgeluid.
De voorstelling zit boordevol leuke momenten, maar ook serieuze onderwerpen worden aangekaart. Het liedje dat Jan zingt over zijn kleine meisje Carlijn, omdat hij bang is haar te verliezen en het liedje van Catootje over pesten. Dit staat weer recht tegenover het heerlijke reggae nummer dat Jeroentje zingt en de lachwekkende hobby van Catootje ‘napraten’ waarmee zij uiteindelijk een hele dialoog tussen haar ouders weet te herhalen.
Naar mijn mening weet Jan, Jans en de kinderen man en vrouw, jong en oud, fan of geen-fan te vermaken. De o zo herkenbare problemen en verlangens binnen een gezin en de stommiteiten en rare uitspraken van Catootje en Jeroentje hebben mij ontzettend enthousiast gekregen over deze voorstelling. Bij deze wil ik iedereen aanraden deze gezellige voorstelling te bezoeken.
